Bana ait RSS!

Rahat ve Huzurlu Uyku Önerileri

rozanes.alper@gmail.com — 2010-03-21T16:22:31+02:00

Müziği beğenmen halinde, Türkiye’den de üye olabileceğin eMusic sitesine kayıt yaptırarak Chuck Wild’ın diğer albümlerine de sahip olabilirsin. ...Stres, sağlık ve metabolizma seviyelerimiz birbirimizden farklı olsa da, hepimizin ortak bir ihtiyacı var: Sağlıklı ve huzurlu bir uyku. Eğer sürekli olarak uykuya dalma veya uykuda kalma konusunda sıkıntı yaşıyorsanız aşağıdaki maddeler size daha iyi bir uyku düzeni getirmek açısından yardımcı olabilir. ... ✓ Bir çok araştırma, düzenli uyuma ve uyanma saatleri olan bir insanın daha sağlıklı ve rahat bir şekilde uyuyabildiğini göstermektedir. Her gün, veya en azından başlangıç olarak mümkün olduğu kadar aynı saatlerde yatağa girmeye ve yine aynı saatlerde sabah uyanmayı deneyin. ...Her türlü ışık kaynağı, siz farkında bile olmadan beyninize uyanma sinyalleri gönderir ve uyku düzeninizin karışmasına neden olabilir. ...(Televizyonu yatakta seyrederken kapatıp hemen uykuya geçmek, veya yatakta dizüstü bilgisayarla çalışmak gibi…) Bu faaliyetler beynin işleyişini sürdürerek rahat bir uyku başlangıcını engelleyebilir. Bu faaliyetlerin yerine, bir kaç dakikalık çok basit bazı meditasyonlar yaparak huzurlu bir uyku için hazırlık yapabilirsiniz (Yavaşça 1'den 10'a saymak, her sayıda da derin nefes alıp vermek gibi…) ... ✓ Eğer yatmadan hemen önce kitap okumaktan keyif alıyorsanız, seçtiğin kitap konusunun beyninizi fazla çalıştırmaktan ziyade rahatlatıcı bir konu olmasına özen gösterin. ✓ Gece yudumlarından vazgeçin: Alkol almak her ne kadar insanı gevşetip uyku haline sokabilse de, etkisi geçtikçe uyku kalitesini azaltabilir ve uyku aşamaları arasında geçiş bozukluklarına neden olabilir.

Anladın mı..?

rozanes.alper@gmail.com — 2010-02-28T13:42:53+02:00

Tıpkı onlar gibi, bu kuralların da bazıları bükülebilir, bazıları ise tamamen kırılabilir… Anladın mı?" ...Neden sonradır ki bu filmin esas mesajını almaya başlayabilmem için aradan tam 10 yıl geçmesi gerekti. 2009 yılının yine bir Pazar günüydü ve "mesaj" alası bir moddaydım. "Yolu bilmek ile yolda yürümenin farklı olduğu" mesajını ilk defa net ve belirgin bir şekilde aldığım zamanlardı, her ne kadar uygulamaya geçmesi için yine aradan bir süre geçmesi gerekse de. ...Bugün ise, filmi abartısız belki ikiyüzellinci seyredişimde, "ben bu mesajı nasıl oldu da daha önce almadım" dedirten sahnenin "gerçekten" farkına vardım: Esas oğlan Neo, Matriks'ten çıkışını takip eden ilk eğitiminde Morpheus ile dövüş antrenmanı sahasında karşılaşıyor. ...Tıpkı onlar gibi, bu kuralların da bazıları bükülebilir, bazıları ise tamamen kırılabilir… Anladın mı?" ...Ve şimdi ister istemez, erdemli Morpheus'un da gazını alarak düşünüyorum: Acaba mevcut yaşamımda varolduğunu düşündüğüm sıkıntılarla ilgili, hangi kuralları esnetemiyorum veya kıramıyorum? ...Tıpkı bir bilgisayar gibi, ona verdiğimiz komutları yerine getirebiliyor ve bu komutlar doğrultusunda insan öldürmekten veya çevreyi katletmekten tutun da yüzbinlerce insana fayda sağlayabilecek dev projeleri gerçekleştirmeye kadar yaygın bir çerçevede işler yapabiliyor. ... Her bilgisayarda da olduğu gibi, yazılım kısmı olmadan, o bilgisayar sadece bu dünya üzerinde bir kütleye sahip, belli bir metrekare yer kaplayan fiziksel bir eşya olmanın ötesine geçemiyor. ...Eğer yaşamımızda -yani realitemizde- bir sıkıntı, bir eksiklik, bir yanlışlık veya bir uyuşmazlık hissediyorsak, bu işleyiş şekline tersten bakalım: Bulunduğumuz noktaya hangi seçimlerimiz sonucunda geldik ve bu seçimleri gerçekleştiren donanımlarımızı hangi yazılımlarımız yönetti? ... Mutsuzum ve nedenini bilmiyorum… (Realitemizi yaratan seçimlerimiz "ben mutlu olmayı hakediyorum ve bunun için gerekeni yapıyorum" kıvamında bir yazılımla destekleniyor mu?)

Kafam Şişti Artık!

rozanes.alper@gmail.com — 2010-02-10T22:10:55+02:00

Kendisine çay ikram eden usta, profesörün elinde tuttuğu bardak tamamen doluncaya kadar çay döker ve bardağın artık taşmasına rağmen dökmeye devam eder. ... İşte o zaman usta der ki: “...tıpkı bu bardak gibi, sen de kendi fikir ve yargılarınla ağzına kadar dolusun. ...İki yılı aşkın bir süredir, yani dünyanın tek merkezinin ben olmayabileceğini idrak etmeye başladığım zamandan beri, sürekli dışardan topladığım bilgiler ve deneyimlerle kendi dağarcığımı genişletmek ve iyileştirmek için uğraşıyorum. ...Tıpkı yukarıdaki örnekte olduğu gibi, alış kapasitemin şimdilik sonuna geldiğimin ve bundan sonra daha yeni şeyler almak istiyorsam artık biraz boşaltma zamanının geldiğini hissediyorum. En son geçen gün, yine yeni bir düşünce tarzı hakkında merakla bir şeyler okurken ve okuduğumu anlamaya çalışırken, almaya çalıştığım şeyler zihin bardağımdan taşıp bütün masayı ıslatmış olmasına rağmen hala hissetmediğim damlalar halinde artık masadan da aşağıya dökülüp ayaklarımı ıslatınca anladım neler olup bittiğini. ...Tam olarak kafatasımın her iki yanında, gözlerimden dışa doğru sağ ve solda 3’er cm mesafede, alnımın her iki yanında ve bazen de tam ortasında! ...Bizi korumak, güvende olmamızı sağlamak açısından bize gerçekten yardımcı mı oluyorlar, yoksa yeni ve temiz düşüncelerin kafamızda yer almasını engelleyici bir yer mi teşkil ediyorlar? ...Artık basit bir “Tanrı mektubu”nu çevirirken bile sıklıkla konudan saptığımı, düşüncelerimin başka yerlere gittiğini ve en nihayetinde ekrana yazılan kelimelerin “tanrı”dan gelmediğini görüyorum. ...İşte bu yüzden, bu ve bundan sonraki bir kaç yazımda yazacaklarım tamamen kendi zihnimden geçenlerden, kendi kafamda oluşturacaklarımdan ve kendi yaşadığım deneyimlerimden ibaret olacak. ...Belki bir bakarız ki üçyüzbin internet sayfasını dolaştıktan sonra hala ulaşmak istediğim esas ________ şeye (burayı doldurabilsek zaten sıkıntı kalmayacak) kendi kafamdan akan bir yazıda rastlayıveririm.

Şeytanın İşi Bunlar!

rozanes.alper@gmail.com — 2010-01-27T09:01:42+02:00

Hani hayatta hiç bir şey tesadüf değildir diyoruz ya, bu zamanlamanın da tesadüf olmadığına ve gelen her şeyin en doğru zamanında geldiğine dair sorgusuz bir inancım var. ...Bu durum her ne kadar kendim dahil bir çok insanda hayretler uyandırsa da, filmin ancak içerdiği mesajı alabileceğim kıvama geldikten sonra karşıma çıkması müthiş bir hazzı beraberinde getirdi. ...Tabii ki filme giderken, onun bilim-kurgudan ve animasyondan ibaret bir çöp olduğu önyargısı taşıdıysam da, özellikle önyargılarıma yönelik aldığım bildirimler sayesinde bütün bahsettiğim bu "mesajlaşma" daha da haz verici bir hal aldı. ...Tabii bir de şöyle bir şey var: Diyelim ki bir film belirli bir mesajla benim hayatıma girmeye karar verdi ve her ne şekilde olursa olsun yolunu benim bilgisayarıma, televizyonuma, iPod'uma düşürdü. Bu noktadan sonra, benim mesajı ne kadar alıp almamayı istememle alakalı olarak uyuya kalabilirim, sıkılabilirim, acele işim çıkabilir (!), acıkabilirim veya almam gereken eden mesaj düpedüz işime gelmediği için belirsiz bir sebeple filmi kapatabilir ve sonraki bir zamana atabilirim. ...İşte bugünün konusunu ve yazının başlığını oluşturan mesaj ise, ta 2000 senesinde sinemalarda oynayan, ancak ilk defa bugün seyrettiğim (daha doğrusu seyretmeyi bitirdiğim) Bedazzled (Şaşkın) filminden geldi. ...Her ne kadar filmde olan biteni anlatarak bu saatten sonra seyredecek olanların heyecanını mahvetmek istemesem de (şimdiye kadar neredeydiniz? :) ), bazı noktalardan bahsetmeden geçemeyeceğim (evet, katil hizmetçi ama bunu okunmamış varsayın). ...Kurduğu oyuna Şaşkın'ın ilk başta katılmak istemesi üzerine de, yakından tanıdığımız duygu sömürüsü ve özendirme taktiklerini kullanarak onu en nihayetinde ağına düşürerek teslim sözleşmesini imzalamasını sağlıyor (mesaj 2: uygulanan çeşitli taktikler). Film işte bu noktadan sonra komik ve güldüren, ancak yeri geldiğinde de gülümsemelerin arasına "ya evet aslında" diye düşünceler sokan enteresan bir hal alıyor. Şaşkın'ın ilk dileklerinden bir çoğu tabii ki para, pul, güç, hoşlandığı kadının ona aşık olması, popülerlik ve şöhret gibi unsurlardan oluşurken, hemen ardından "tam ve net olarak tanımlanmamış herhangi bir dileğin" nasıl bumerang gibi geri dönerek bize çarpabileceğini ve bizi olduğumuzdan daha da kötü bir hale sokabileceğini görüyoruz (mesaj 3, 4, 5, 6…..47, 48!).

Mutlu Olma Alışkanlığı

rozanes.alper@gmail.com — 2009-12-01T22:59:23+02:00

Terazinin üzerindekileri kaldırdığında iğnenin ortaya gelmesi gibi, mutluluk da bir orta noktadaki bir eşitliktir aslında. ...Başına gelen herhangi bir olayın illa ki seni mutluluk halinden çıkarması gerektiğini kim söyledi? ...Ama yine de, kendini mutsuz hissettiğin anların sonrasında bile mutluluk bir şekilde tekrar geliyordu değil mi hayatına? ...Oysa ki bu mutluluk denen dost kayet keyifli bir şekilde senin yanında kalıyor. ...Ben sana işini veya evini kaybettiğinde de mutlu olabileceğini söylüyorum. ...Başına gelenleri sen öyle bir şekilde yorumluyorsun ki, bunun sonucunda mutsuzluğu en ön sıraya oturtuyorsun. ...Ama bil ki yaşamın kendisinde başarısız olman diye bir şey söz konusu değil. ...Zaten işini kaybetmen de sadece bu anlama geliyor, başka bir anlama değil. ...Peki ya bu dünyada evini kaybetmek veya işini kaybetmek arzu edilen şeyler olsalardı, o zaman kendini nasıl hissederdin? ... Ya böyle bir kayıp seni ileride bir yıldıza dönüştürecek olsa, o zaman da mutsuz hisseder miydin kendini?

Hırpalama Farkındalığı ile İş Bitirmek

rozanes.alper@gmail.com — 2009-11-06T20:28:40+02:00

İşte bunu yaparak, bitmekte olan güne ait kalan işlerimi biraz daha yoğunlaştırım ve kendimden olan beklentilerimi iyice artırarak, bir kaç gün içinde bütün bu yapılmamışlığı telafi edebileceğime karar veririm. ...Çünkü o günün kaldırabileceğinden daha yüksek hedefler koyduğum zaman, ve tabii ki gün sonunda onların da tamamını gerçekleştiremediğim zaman, tamamlanmamışlığın üzerimdeki baskısı da en az o hedefler kadar yüksek oluyor. ...Eğer böyle bir kısırdöngü senaryosu bize tanıdık geliyorsa, gün içinde kendimize daha az baskı yapmak ve aslında daha çok iş halletmek istiyorsak, bazı yöntemler kullanarak yükümüzü hafifletebilir ve kendimizi tekrar hayatımızın rayına sokabiliriz. ...Bu sayede, gerçekten önemli olan işleri ilk sıralara alırken, daha az önem arz eden ve biraz daha rahatladıktan sonra da yapabileceğimiz işleri bir süreliğine kafamızdan çıkarabiliriz. Bu sıralamayı yaparken, eğer birinci aciliyet ve önem sırasına aday bir çok yapılacak şeyle karşılaşıyorsak, hemen oracıkta, bir çok seçim konusunda da çok işe yarayan "Yaparsam ne olur? ...Bu kelimeleri tırnak içinde yazıyorum çünkü ilk bakıldığında olumsuz ve sıkıcı kavramlar gibi görünseler de, aslında hepsinin özünde bizi daha da yukarı çıkarma amacı yok mu? ...Bu yeni mücadeleleri ilk etapta neşeli parti balonlarıyla karşılamasak da, zamanı geldiğinde, şimdi de yaptığımız gibi geriye dönüp "Her şey, olabilecek en mükemmel ve en hayırlı şekilde gelişmiş" diyeceğimize eminim. Eğer bu yazı içimizde bir yere dokunuyorsa, demek ki şimdi word'ü, excel'i açma, kalemi, kağıdı, lokantadaki peçeteyi, arabanın koltuğu arasında sıkışmış 2008 tarihli süpermarket fişini alma ve yapmamız gereken şeyleri arkasına yazma zamanı. ...Oysa yavaş ve teker teker el atarsak, her bitirdiğimiz işin sonunda harika bir ödül bizi bekliyor olacak: İşte şimdi fosforlu kalemimizi çıkaralım, o gün bitirdiğimiz işin üzerini güzelce çizelim* ve giderek ayçiçek tarlasına benzeyen listemize keyifle bakarak kendimizi kutlayalım. ...gibi her bir harfi mükemmel bir şekilde sarı alan içine almaya çalışıyor ve bu sebeple aynı madde üzerinden üç beş defa geçiyorsak yalnız olmadığımızı hatırlayalım, fakat bunu yine de bir düşünelim. :-)

Sevgi Ülkesi

rozanes.alper@gmail.com — 2009-11-01T17:05:32+02:00

Hafif bir şekilde düşünülmek benim hoşuma gidiyor çünkü beni düşünmek senin gününü hafifletiyor ve aydınlatıyor. Tam olarak Noel Baba gibi değilim, ama zaten sen ne demek istediğimi anlıyorsun. ...Zaman zaman benim, etrafındaki sevdiğin insanları ve yaşadığın mutlu anları elinden alan bir varlık olduğumu düşünüyor olabilirsin. ...Gerçi yaz mevsiminin bitmesinden dolayı bir hüzün duyuyor olabilirsin, ama yine de bilirsin ki tüm mevsimler yerli yerindedir. ... Ve sen sevgi ülkesine geri döndüğünde, aynen bu şekilde olmaya devam edecekler. ...Ağaçtan toplanmayan ve yere düşerek çürüyen elmanın da içinde 'iyi'lik vardır. Doğum dediğin şeyde 'iyi'lik olduğu gibi, ölümde de vardır. ... Ancak, ölüm de benim size verdiğim bir hediyedir ve en nihayetinde ölümle bir araya geleceksiniz. ...İşte bu dünyadaki yaşamın döngüsü de bu şekilde devam ediyor. Bir çocuk büyür ve önce genç, sonra yetişkin, en sonunda da yaşlı bir insan olur.

Bütüne Katkıda Bulunmak İçin...

rozanes.alper@gmail.com — 2009-09-13T01:26:32+03:00

Artık neredeyse hepimizin günlük hayatında bir bilgisayara ve internet bağlantısına erişimi var. Kendi işlerimizin yanı sıra, bu imkanı bütüne katkı sağlamak için de kullanabiliriz. ...Bazı hayır kurumları, internet sitelerinde özel şirketlerin reklamlarını yayınlayarak, siteyi ziyaret eden ve bu ilanlara tıklayan kişiler sayesinde para kazanarak bu geliri faydalı amaçlar için kullanabiliyor. Siz de aşağıdaki resimlerin üzerine basın ve açılan sayfalarda “Click Here to Give - It’s FREE!” ...Her tıklama için, reklam veren sponsor şirketler aç insanlara 1,10 kap yemek ulaşmasını sağlıyor. ...Her tıklama ile, ihtiyacı olan bir kadına ücretsiz mammografi hizmeti sağlanıyor. ...Her tıklama ile, ihtiyacı olan çocuklara ücretsiz sağlık hizmeti sağlanıyor. ...Her tıklama ile, ihtiyacı olan çocuklara okuma yazma öğretiliyor. ...Her tıklama ile, 1 metrekarelik yağmur ormanı koruma altına alınıyor. ...Her tıklama ile, barınak hayvanlarına 0,60 kap mama ulaşması sağlanıyor.

Bireysel Finansın Yeni 10 Emri

rozanes.alper@gmail.com — 2009-08-28T12:25:37+03:00

Bu durum çok basit mantık eseri ve yapması çok doğalmış gibi görünse de, bir süreliğine aylık bir bütçe yapıp incelersen, belki de sürekli kazandığından daha fazlasını harcadığının şaşırarak farkına varabilirsin. Kısa veya uzun vadede borca girerek mutsuzluk ve sıkıntı yaratacağı kesin olan gelir/gider dengesizliğini, başından beri hesabını iyi yaparak hayatından uzak tutabilirsin. ...Bu insanlar, ihtiyaclarını almak için yeterli kaynak ellerinde ise satın aldı, ellerinde değilse ya ihtiyaçlarını gözden geçirdi, ya da yeterli kaynağa sahip olana kadar sabretti ve bu ihtiyacı ancak o zaman giderdi. ...Eğer o anda cebinde yeterli nakit paran yoksa, yapacağın alışveriş o an için belki zannettiğin kadar elzem değildir. ...Alışveriş esnasında taksit yaparak, aslında çok da para harcamadığımızı zannetmek, içine düşmek açısından hiç de zor bir yanılgı değil. 1000 liralık bir malı 12 taksitle alırken, ayda sadece (!) ...Elimizdekini yenisi ile değiştirmeye karar verdiğimizde, eskisi gerçekten de ömrünü bitirmiş oluyor mu, yoksa daha uzun yıllar bize hizmet edebilecekken onu emekliye mi ayırıyoruz? Bir ürünü satın almak için kasaya götürürken, sadece beş saniyemizi ayırıp bu soruyu sorarak, içimizden gelecek cevaba göre belki de bu harcamanın şimdilik o kadar da gerekli olmadığına karar verebilir, hatta belki de o ürünü tamamen satınalmaktan vazgeçebiliriz. ...Eğer yeni bir ürün veya hizmete gerçekten de çok ihtiyacın varsa, bu ihtiyacı reklam panolarının veya televizyon reklamlarının yönlendirmeleriyle değil, içinde varolan erdemin doğru yönlendirmeleri sayesinde zaten hissedersin. ...Bütçe yapmak, zannedildiği gibi sıkıcı ve kısıtlayıcı olmasının tam aksine, yaptığın harcamaları ve paranın nereye gittiğini net bir şekilde görebilmek açısından çok işe yarar. ...Bu sayede, beklenmedik bir olay ile karşılaşırsan, bir de finansal kaynak yaratmak sıkıntısını yaşamazsın ve olayın daha da çabuk üstesinden gelmenin yollarını bulabilirsin.

Sen Dünyanın 8. Harikasısın

rozanes.alper@gmail.com — 2008-04-28T14:51:13+03:00

Kitaplar senden bahsetmiyor olabilir, ancak sen fevkalade bir harikasın.

Sen dünyanın ilk harikasısın.

Benim gözlerim ve yüreğim seni yarattığım için parıldıyor.

Yanlış anlama, tüm yarattıklarımı seviyorum, ama en çok ilgimi verdiğim Sen'sin.

Kendime hergün sorarım, "Benim Sevgilim bugün nasıl?... Ve evrende seni bulur, kollarıma alır ve nasıl olduğunu anlamak için gözlerinin içine bakarım.

Ben tabii ki senin aslında nasıl olduğunu biliyorum. Ama ben senin gözlerine, kendinin nasıl olduğunu düşündüğünü görmek için bakarım.

"Benim ayrıcalıklı Çocuğum bugün kendisini nasıl hissediyor? ".

Aslında herşey benim için ayrıcalıklı, ve inanır mısın, herkesin mutlu veya mutsuz nasıl olduğunu görmek için yapmam gereken tek şey senin gözlerine bakmak.

Senin gözlerinin içinde, herşey apaçık ortada.

Bu hayatta gerçek olan ile senin düşündüğün genellikle iki ayrı şeydir. ... Ve ben de gerçek olanım.

Ama yine de sen benden ziyade egona inanmayı tercih ediyorsun.

İşte bu bir muamma ve benim hayatta gördüğüm inanması en zor şey. Ufacık değersiz şeyleri kocamanmış gibi gösteren bir delinin anlattığı hikayeyi sen bütün dikkatinle dinliyorsun fakat benim söylediklerim bir kulağından girip diğerinden çıkıyor.

Bu durum öyle bir hal almış ki sen egonu asıl gerçekten ayıranın ne olduğunun farkında bile değilsin. ... Meşe palamudu ağacın hemen dibine düşmüştür, ancak yine de kendini cennetten fırlatılıp atılmış değersiz bir çöp gibi hisseder.

Oysa örülen ince sevgi ağları meşe palamudunu benim kalbimdeki Anne Ağaç ile daima uyum ve bağlantı içinde tutar. ...

Sana karşı olan sevgimin farkına var, o zaman şüphe yok olur gider, elinde saf sevgi kalır.

Düşünsene, kendisi tamamen sevgiden oluşan bir tanrı ne kadar da çok sevebilir...

Bir tanrının evladı kendine ne kadar da çok sevgi çekebilir, kendisi o yaratanın bir parçası iken...

Güneşin parlaması, nehirlerin akması ve çiçeklerin açması için ne kadar sevgi gereklidir? ...

Cennetin tüm sevgisi sana verilmiş durumda, onunla ne yapacağın tamamen senin kendi seçimin.

Bu yüce sevginin farkına varmanı, kabul etmeni ve ardından paylaşmanı diliyorum. Ben sana sevgiyi bundan çok önce, yaradılıştan bile önce verdim ve bütün bu süre boyunca bu sevgi senin.

Korsandan Kurtulmak

rozanes.alper@gmail.com — 2008-06-28T16:21:23+03:00

Henüz beş yaşında küçük bir çocukken, bu bilgisayarın teybine yerleştirdiğim kasedin üzerinde ne yazdığı, elle mi yoksa matbaa ile mi yazıldığı, kasedin markasının yabancı mı yoksa yerli mi olduğu benim için hiç mi hiç önemli değildi.

Dedim ya, henüz beş yaşındayım, kasedin bir Türk markası olmasına ve üzerine adi el yazısı ile yazılmış olmasına rağmen ekranda çıkan yazıların İngilizce olmasının nedenlerini hiç de sorgulamıyordum.

Benim için koca dünyada önemli tek bir şey vardı. Kafa ayarını yapıp oyunun yüklenmesi ve anlamadığım yabancı seçeneklerden kurtulduktan sonra ekrana adamların gelmesi ve dan dun dan dun ateş etmem.

O zamanlar dünya bu kadar da dijital değilken, belli olmazdı kafa ayarının tutup tutmadığı, oyunun başlayıp başlamayacağı.

Ne utanmazmışım ben demek ki, birleştirirdim ellerimi Tanrı'ya dua ederdim; lütfen ayar tutsun lütfen oyun başlasın diye...

Elalemin fikrini, ürününü çalmak, verdikleri çabaya ve emeğe hiçbir saygı göstermeden kullanmak, üstüne üstlük bir de Tanrı'nın adını kullanarak bu hırsızlıktan faydalanmak işte ilk defa o yaşımda girmiş hayatıma.

Aradan yıllar, nesiller geçti, bilgisayarlar gelişti, dijital dünyaya girdik. ... İnanılmaz bir mutluluktu, çünkü o şarkıyı dinlemek için ne yerimden kalkıp müzik mağazasına gitmiştim, ne onu bir süre dinledikten sonra geri vermem gereken bir arkadaşımdan ödünç almıştım, ne de ona sahip olmak için tek kuruş para harcamıştım. Deli bir müzik tutkunu olarak cennetin vaadedilen kapıları önümde açılmıştı ve benim için dünyada artık tek bir amaç vardı: Daha fazlasını elde etmek, daha da fazlasını, hayır bunlar da yetmez, hepsini!... Göğsümü gere gere bendeki arşivin piyasa değeri var yaa, herhalde yirmi otuz bin doları bulur, derdim.

Ne kadar da aptalmışım.

Aylar önce, sevdiğim ve çok saygınlık duyduğum bir büyüğüm 'Sen sadece insanların emeğini çalmıyorsun. ... Şimdiki aklımla düşünüyorum da, bu ne körlük, bu ne duyarsızlık...

Ve ben kaçak program kullanarak yaptığım işlerden daha fazla gelir elde etmeyi umuyorum.

Dün korsandan tamamen özgür yaşama bir adım daha yaklaştım. ... Klasörler dolusu program bilgisayarın ücra köşelerinden tutulup çöp kutusuna doğru sürüklenirken, Matrix filminde olduğu gibi zamanın ve hareketlerin yavaşladığını, vazgeçmek için son bir iki saniyem olduğunu hissettim.

Ancak insan azmi enteresan bir kuvvet.

Yılların sahte güvenlik yorganını yakarken bile insana değişik bir haz ve umut veriyor. ... Tabii ki, bilgisayarın çöp kutusunu boşaltıp programların geri gelme ihtimalini sıfırladığım anda gökyüzünün yarılarak cennetin kapılarının bana vaadedildiğini, meleklerin koro sesleri içinde gelen tasarım taleplerinin ardı ardına benim "beğenime" sunulduğunu söylemek isterdim.

Bu dediklerim olmadı. ... Tabii ki bu süre benim ihtiyacım olandan çok daha uzun bir süreydi ve ben haz alarak yaptığım işi gereken zamanda teslim ettim.

Tasarım konusunda belki cennetin kapıları gökyüzünde açılmamıştı ama, o an elimde olan iş konusunda ihtiyacım olabilecek her tür programın Internet üzerinde ya deneme sürümlerinin ya da ücretsiz versiyonlarının olduğunu keşfettim. ... Çoğumuzun da zaman zaman hissetmiş olabileceği gibi, bu konudaki iç huzurumu aktarabilmem konusunda kelimeler yetersiz kalıyor.

Eğer bilgisayarınızda bedeli ödenmemiş, size ait olmayan herhangi bir müzik, film, program ve benzeri 'varlıklar' var ise, sizi onlardan kurtulmanın heyecanını yaşamaya davet ediyorum.

"Ama ben müziklerim olmadan yapamam, sürekli yeni müzikler dinlemem gerekiyor" diyorsanız benimle irtibata geçin, size nasıl hayatınızın geri kalanı boyunca bir şarkıyı bile iki kere dinlemeye mecbur kalmadan, tamamen ücretsiz kaynaklardan yeni müzikler bulabileceğinizi göstereyim.

"İşim gereği kullandığım ofis programları var ama çok pahalı oldukları için satın alamıyorum" diyorsanız benimle irtibata geçin, size nasıl aynı işleri yapacak programları tamamen ücretsiz temin edebileceğinizi göstereyim.

İnanın bana gerçekten istedikten sonra, tam da ihtiyacınız olan bilgi teknolojisi öyle ya da böyle, bir şekilde yolunu sizin ekranınızdan geçiriyor.

Şimdi önceden sorduğum soruma gelirsek...

Bir insanın bilgisayarında hiçbir kaçak ürün kullanmıyor olması nasıl bir duygu?

Şimdi Harekete Geç!

rozanes.alper@gmail.com — 2008-07-24T11:19:52+03:00

Sırtlandığın bütün yüklerine rağmen, işte sana yapman gereken basit birşey: Eksik olduğunu düşündüğün şeyin hayatında varolduğunu hayal et. ... Hayata dair önünde hangi engeller varsa, onların arkanda kaldığını düşün.
Şimdi sanki tüm dertlerinden arınmışçasına harekete geç. ... Olumlu bir biçimde yeniden başla.

Harekete geçmeden önce, onunla her konuda uzlaşmaya varılması gerektiğini mi düşünüyorsun? Sen kendinin daha iyi bir versiyonu olarak harekete geçmek için herkesle ve her konuda uzlaşmak zorunda değilsin.
Burada demek istediğim kendini veya başkalarını aldatman değil, hiçbirşeyin seni harekete geçmen konusunda engellemesine izin vermemen gerektiğidir. ... Ben ise artık ileriye doğru hareket etme zamanının geldiğini söylüyorum.
Sana kendinin veya başkalarının hakkını yemen veya saygısızca olayları görmezden gelmen gerektiğini de söylemiyorum. Sadece mevcut durumun varlığını kabul et ve sonra harekete geç.

Harekete geçmeden önce, dağılmış onlarca parçanı tekrar bir araya getirmeyi beklemek zorunda değilsin.

Ayak parmaklarından biri incinse yavaş yavaş da olsa yürüyebilirsin, değil mi? Karanlıkta bile en azından gözlerini açabilirsin.
Bulunduğun şartlar ne olursa olsun, kendini onlardan sıyırabilirsin.

Zaten kendini onlardan sıyırmalısın, aksi halde onlar seni olduğun yere bağlayacaklardır.

Etrafını sardığını düşündüğün herhangi bir şeyden bağımsız olarak, aslında istediğin halin olabilirsin. Çevrenden birisi kaba veya nezaket dışı davranıyor olsa bile, bu senin aynı şeyleri yapmanı gerektirmez.

Kimsenin, senin içinde parlayan ışığı ortaya çıkarmanı engellemesine izin vermek zorunda değilsin.

Yoksa sana miras bıraktığım o altın gibi parlayan ışığı çoktan unuttun mu? ... Yoksa kendini o yatağa çivi ve çekiçle sabitlemiş olursun.

Hasta olsan dahi, kendini yetersiz veya beceriksiz görmek zorunda değilsin...

Burada ne demek istediğimi anladığına eminim.
Bu söylediklerimi biraz incelediğinde, göreceksin ki sen ne dünya kavramlarının ne de teşhislerin sınırlandırmalarına tabisin. ... Sen zaten her zaman bedenden daha üstündün.
Söylediklerimi biraz daha incelediğinde, göreceksin ki bir kez daha sana geçmişinden kurtulmanı ifade ediyorum.

Dün kıran kırana bir mücadelenin bir parçası mı oldun?

Zaman Yönetimi

rozanes.alper@gmail.com — 2009-04-20T10:13:06+03:00
Gün içinde herkes gibi bana da verilen ''1440 Dakika''yı en verimli haliyle kullanmadığıma dair eskiden sadece şüphelerim varken, bugünlerdeki yaşamıma baktığımda günlük zaman cirosunun külliyen zararla kapandığını görüyorum. Hani derler ya, bugünün bakiyesi yarına devrolmuyor, yarın da sadece 1440 dakika ile başlıyoruz; Benim hislerim ise bugünün verimsizliğinin gece on ikiyi aşarak yarının bakiyesini azalttığı, hatta eksi bakiyeden başlattığı yönünde... ...Şimdiye kadar bu konuda okuduğum tüm yazılar hep daha fazla organize olmak, listeler yaratmak, onları uygulamaya çalışmak ve gün sonunda zaman envanteri yaparak neleri yapıp neleri yapamadığımı görmek, tüm bunlara rağmen gelişme olmaz ise de bir bardak soğuk su içmek üzerineydi. ...Benim de şimdiye kadar okuduğum ve uygulamaya 'çalıştığım' tüm yöntemler, bu sihirli formülün sadece ikinci basamağına odaklanıyordu. ...Eğer birinci madde doğru belirlenmiyorsa, ikinci maddede yer alan harekete geçmenin ne kadar hızlı veya ne kadar doğru uygulandığının pek önemi yok. ...Eğer hayata bakış açımızda ve gerçeği algılama şeklimizde bir yanılma veya uyumsuzluk varsa, kendimizi sadece basit bir yanılgıdan zamanı tamamen yanlış değerlendirmeye kadar uzanan bir döngünün içinde bulabiliriz. ...Sadece kendi iç dünyamıza güvenip bir çok insanın yine de doğru kabul ettiği bu sahte mesajları inkar etmek çok kolay değil. ...Verimli zaman yönetimi için esas yapmamız gereken şeyin daha fazla plan, daha fazla program, daha fazla liste değil, buna benzer iç uyumsuzlukların çözümlenmesi olduğuna inanıyorum. ...Örneğin, para kazanmak için bir işte çalışmak şarttır, 87 yaşındaki bir kadının gençlere taş çıkartacak şekilde salsa yapması imkansızdır, ıslak saçlarla rüzgar cereyanında duran insan hasta olur, vs vs vs. ...Eğer mevcut yaşantımızda zamanımızı verimli kullanmadığımızı hissediyorsak, yaşamın gerçekleri olarak algıladıklarımızın halen bizim için geçerli olup olmadığını, değişmesi gerekenler varsa hangilerinin olduğunu incelemekte fayda var.

Kırılıyorum

rozanes.alper@gmail.com — 2009-05-08T22:41:00+03:00
Bu kelimenin hayatıma yansımasının sonuçlarının iyi olabileceğini pek düşünmezdim. Kırılmak kelimesi şimdiye kadar hep ya bir eşyanın ya da bir kalbin kırılmasını çağrıştırırdı. ...Son zamanlarda düşünce şekillerimde çatlaklar meydana gelmeye başladı. Kendi yaşamıma, fiziksel, maddi ve manevi durumuma dair bildiğim doğrular artık sallantıda. Aman iyi sallansınlar, 30 sene boyunca orada tahtın keyfini sürdüler de ne oldu? ...Mesela çok kalın ve betondan yapılmış bir hat var, bu yerçekimini ifade ediyor. ...İnce veya kalın, yuvarlak veya köşeli yüzlerce hat var gördüğüm manzarada. Benim hayat bilgilerim. ...Zamanında yaşamımın çok büyük bir kısmını kaplayarak kendini ifade eden bazı kalın beton hatların ise içleri artık boşalmış, dış görünümündeki heybete ve kuvvete rağmen, iç kısımları artık onları destekleyemiyor. ...Tıpkı depreme maruz kalmış bir bina gibi hat boyu çatlaklar meydana geldi. Duruyor durmasına hala, ancak varlığının devamı şüpheli... Eskiden gelen ve artık benliğimle de reddettiğim, ancak öyle ya da böyle henüz hayatımdan çıkaramadığım sabit düşünce hatlarının neredeyse tümü beton ve köşeli. ...Demek ki öğretilen düşünce kalıplarımızdan bazıları bizi içine hapsedebiliyor ve engelleyebiliyor. Hmm, bu senaryo pek de yabancı gelmedi bana özellikle günümüz dünyasında... ...Yaşamıma yeni giren, keyifle kabul ettiğim ve büyüttüğüm hatlar var yuvarlak, ve bambu benzeri doğal malzemelerden yapılmış... Bilinçaltı gerçekten de ne kadar enteresan, değil mi? ...Olanı olduğu gibi kabul etmeyen, sorgulayan, hala doğru ve geçerli ise kuvvetlendiren, ancak yanlış ve tarihi geçmiş ise de çatlatan, yıkan, bir daha gelmemek üzere yok eden hareketlenmeler var.